Kenmerken

Kopdit Anna heeft al meer dan 25 jaar ervaring met microkredietverlening. Anna is een spaar- en kredietcoöperatie: ze lenen het gespaarde geld van de leden uit aan de leden. De doelstelling van Anna is om de armsten uit de buurt te ondersteunen met financiële diensten. Zij steken er moeite in om de straat op te gaan en ook de kaki lima (straatventers) en bedelaars voorlichting te geven over het nut van sparen, en dat scholing van de kinderen mogelijk wordt met een lening. De meeste van hun leningen aan deze groep worden echter (nog) besteed aan educatie, het huis of gezondheidzorg.

Samen met Anna hebben we een microkredietprogramma opgezet dat erop gericht is om deze groep vrouwen te stimuleren en te ondersteunen bij het verder uitbouwen van hun eigen onderneming.

Warung

IIbu Murul Fatima (55) heeft een lening van 140 euro ontvangen van Kopdit Anna. Ze heeft een eigen warung makan en ze heeft het geld gebruikt om een investering te doen in haar onderneming. Ze heeft 4 kinderen, maar die wonen niet allemaal meer thuis. Ze is al 7 jaar lid van Kopdit Anna en zeer tevreden over deze coöperatie zo dicht in de buurt.

Met de lening heeft ze meer verschillende producten kunnen inkopen, de diversiteit en daarmee de inkomsten zijn verbreed. Dagelijks heeft ze een omzet van ongeveer 22 euro (bruto). De inkopen op de markt zijn rond de 20 euro, dus ze houdt gemiddeld 2,50 euro per dag over.

Voor de lening waren haar bruto inkomsten ongeveer 17 euro per dag. Per maand ontvangt haar man een pensioen van 100 euro dus hun inkomsten zijn niet onder gemiddeld. Desondanks is het moeilijk om rond te komen omdat het schoolgeld van hun kinderen hoog is. Ook word ze geacht samen met haar man veel sociale verplichtingen na te komen en zijn ze dus veel geld kwijt aan bruiloften, begrafenissen en andere ceremonies.

Voor de toekomst wil ze graag haar inkomsten nog meer vergroten en ze hoopt dat mensen niet meer ‘op de bon’ bij haar gaan kopen. Het scheelt voor haar als klanten direct betalen, maar vertrouwen in haar klanten is ook veel waard, zegt ze.

Reparatie van horloges en klokken

Ibu Kaminen (43) heeft een lening van 70 euro ontvangen van Kopdit Anna. Samen met haar man en twee kinderen woont ze in de Pogung buurt, waar het kantoor van Kopdit Anna ook gevestigd is. Haar twee meiden gaan naar school, een naar de hogere school en de andere naar de basisschool klas 5. Haar man is lichamelijk gehandicapt, hij heeft een afwijking aan zijn been. De fysieke toestand van haar man is ook de reden dat alleen zij in aanmerking komt voor een lening. Samen met haar man heeft ze een klein winkeltje waar ze horloges en klokken repareren. Met de lening hebben ze de onderneming uitgebreid door de aankoop van een nieuwe vitrine en nieuwe reparatiematerialen.

Omdat ze al meer dan 5 jaar op dezelfde plek zitten, hebben ze inmiddels een behoorlijke klantenkring weten op te bouwen. Uiteindelijk zou ze graag een hogere lening willen om de winkel wat professioneler te maken (nu echt nog op straat). Ze hebben nergens anders een lening lopen omdat het moeilijk is de lening terug te betalen. Met de reparatie van de horloges en klokken verdienen ze samen 2,75 euro – 4,50 euro per dag. Voor de lening was dit bedrag ongeveer de helft: 2 euro.

Wasserette

Ibu Harni Painol (41) heeft een eigen wasserette. Ze wast de kleding van haar klanten bij haar thuis. Voorheen deed ze dit bij de klanten thuis, maar omdat ze ziek is, is dat niet meer mogelijk. Daarnaast verkoopt haar man op straat gebakken etenswaar, rijst en groenten.

Ze heeft een lening van 172 euro ontvangen van Kopdit Anna. Op het moment dat ze haar lening ontving is ze ziek geworden en moest ze naar het ziekenhuis voor een behandeling. Ze heeft haar lening dus ook moeten gebruiken om de ziekenhuisrekening te betalen en daarom heeft de uitbreiding van het bedrijf wat vertraging opgelopen.

Uiteindelijk hebben ze het geld geïnvesteerd in de warung van haar man (waar ze zelf ook helpt) en hebben ze een eigen kaki lima gekocht. Voorheen huurden ze deze van een kennis. Omdat ze ziek is kan Ibu Harni Painol zelf niet meer zo veel werken als voorheen. Het is erg vervelend dat ze niet meer naar haar klanten kan, omdat ze zelf weinig ruimte heeft de was te drogen. De netto inkomsten die ze samen met haar man per dag genereert variëren tussen de 2 en 4 euro (warung), en met de wasserette 17 euro per maand. Nu ze ziek is, zijn de inkomsten van de wasserette beduidend lager. In de buurt wonen veel studenten, en de verkoop is dus ook erg afhankelijk van de scholen en vakanties. Ze schat hun inkomsten per maand op ongeveer 100 euro.

Ze willen graag uitbreiden met het assortiment van de warung (nu nog geen vlees en vis bijvoorbeeld), maar daarvoor hebben ze waarschijnlijk een vervolglening nodig. Zelf heeft Ibu Painol nooit de kans gehad om een opleiding te volgen, dus voor haar kinderen wil ze graag een betere toekomst. Het zal straks wel erg moeilijk om het schoolgeld te betalen. Nu gaan haar 2 dochters (3 en 5 jaar) nog naar de basisschool, en betaalt ze geen schoolgeld.