Indonesië - Project Anna1
In Yogyakarta, midden Java in Indonesië, is er in samenwerking met Kopdit Anna een microkredietproject gestart, gericht op vrouwelijke bedelaars en straatventers, de armsten in de Indonesische samenleving.
Kenmerken
Begin 2008 is het microkredietprogramma samen met Anna gestart. Het programma is uitgewerkt en toegespitst op de specifieke behoefte van de groep vrouwen die bedelen of als straatventer werkzaam zijn.
Kenmerken
Kopdit Anna heeft al meer dan 25 jaar ervaring met microkredietverlening. Anna is een spaar- en kredietcoöperatie: ze lenen het gespaarde geld van de leden uit aan de leden. De doelstelling van Anna is om de armsten uit de buurt te ondersteunen met financiële diensten. Zij steken er moeite in om de straat op te gaan en ook de kaki lima (straatventers) en bedelaars voorlichting te geven over het nut van sparen, en dat scholing van de kinderen mogelijk wordt met een lening. De meeste van hun leningen aan deze groep worden echter (nog) besteed aan educatie, het huis of gezondheidzorg.
Samen met Anna hebben we een microkredietprogramma opgezet dat erop gericht is om deze groep vrouwen te stimuleren en te ondersteunen bij het opzetten van een eigen onderneming of het vergroten van hun 'straatwinkeltje'.
Kenmerken van het Anna1 project:
- Aantal vrouwen: 31
- Aantal betrokken kinderen: 46
- Nadat er 4 euro is gespaard, mag elke vrouw een lening aanvragen.
- Een lening is nooit groter dan 200 euro.
- Er wordt 3% rente per maand gevraagd.
- Totaal van uitstaande microkredieten: 4.598,- euro.
|
Deelneemsters
Elke deelnemende bedelaar hebben we gevraagd wat voor een onderneming ze wil opzetten om inkomsten te genereren. Elke vrouwelijke straatventer hebben we gevraagd wat zij voor mogelijkheden ziet om haar onderneming uit te breiden. Hieronder staat van elke vrouw kort beschreven waar zij haar microkrediet aan wil besteden.
Planten
Ibu Minil Jubaidah is 41 jaar en verkoopt planten en potten op straat. Met een lening van 35 euro heeft ze naast potten en planten ook zaden en verzorgingsmiddelen voor de planten kunnen kopen.
Voorheen verdiende Ibu Minil haar geld door liedjes te zingen op straat. Dankzij de lening die ze van Kopdit Anna heeft gekregen, heeft ze nu een veel regelmatiger inkomen (samen met haar man, die krantenverkoper is verdient ze ongeveer 800 euro per maand) en kan ze aan de toekomst denken. Ze spaart een beetje om haar lening af te kunnen lossen en ze zou in de toekomst graag haar bedrijf uit willen breiden. |
Sieraden
Dit is Lilik Emawati (23) en haar 3,5 jarige zoontje. Lilik werkt nu nog in het eethuisje / kiosk van haar familie, maar met haar lening van 35 euro wil ze armbanden en kettingen van kralen maken en verkopen. Het geleende geld heeft ze gebruikt om alle benodigde materialen te kopen en ze hoopt binnenkort met haar handel te kunnen beginnen. Eerst kleinschalig door te verkopen aan vrienden, familie en kennissen en later hopelijk op grotere schaal. |
Eethuisje
Ibu Pailah, 50 jaar, heeft 180 euro geleend om te investeren in nieuwe stoeltjes en tafeltjes, een vitrine en pannen voor haar warung.
Haar eethuisje loopt goed. Ze verkoopt zo'n 50 borden eten per dag (in vergelijking tot 40 borden voordat ze de lening kreeg) en ze verdient daarmee net iets minder dan 200 euro per maand.
Haar man werkt op het land, maar helpt ook vaak in het eethuisje. Samen zijn ze in staat om de lening langzaam af te betalen en het bedrijf te laten groeien.
Ibu Pailah ziet de toekomst rooskleurig in. Misschien dat ze in de toekomst nog eens een nieuwe lening nodig heeft, maar voorlopig redt ze het met dit bedrag.
|
Eethuisje
Dit is Ibu Martinah, ze is 49 jaar en heeft twee zonen. Haar microkrediet van 100 euro heeft ze geïnvesteerd in haar straat-eethuisje.
Dit eethuisje had ze al, maar alles was verouderd en te klein. Nu heeft ze nieuwe spullen kunnen kopen en verkoopt ze ongeveer 30 borden eten per dag, 50% meer dan voorheen.
Sinds de lening heeft Ibu Martinah een beter gevoel. Ze is in staat om een beetje te sparen voor onverwachte uitgaven en ze is positief over de toekomst.
|
Eten op straat
Het zit Ibu Kasivah (47, 3 kinderen en diverse kleinkinderen) de laatste tijd niet mee. Ze wil op straat gorengan (gebakken etenswaren) verkopen, maar door problemen met haar voeten kan ze moeilijk lopen.
Een gedeelte van haar lening van 180 euro heeft ze dan ook op moeten maken aan dokterskosten en medicijnen. Het overige geld heeft ze besteed aan pannen, een gasstel en een voorraad olie en gas.
Zodra ze kan beginnen met de verkoop van eten op straat, zal ze meer kunnen verdienen dan vroeger. Ze zocht op straat naar spullen zoals papier en plastic om die door te verkopen.
Afbetalen of sparen zit er voorlopig niet in, maar hopelijk kan Ibu Kasivah snel met haar straatverkoop beginnen, zodat ze eindelijk over het verwezenlijken van haar grote droom kan nadenken: het bouwen van een eigen huisje. |
Kiosk
Ibu Nita is 34 jaar en heeft haar lening gebruikt om het assortiment van haar kiosk (die ze al had) uit te breiden. Ze heeft een dochter van 10 en is in verwachting van het tweede kind.
In haar kiosk verkoop Ibu Nita kleine spulletjes, zoals broodjes, snoepjes, koekjes, water, frisdrank etc. Het is haar eigen zaakje en dankzij de investeringen die ze heeft kunnen doen, is ze nu een van de grootste in de buurt. De zaken gaan goed en Ibu Nita en haar man (die een kantoorbaan heeft) kunnen sparen bij Kopdit Anna. |
Eethuisje
Het eethuisje van Ibu Rubiah (48 jaar, 3 kinderen) staat al tien jaar op dezelfde plek: de straat van het Sarjito ziekenhuis. Het is haar eigendom. Ze is heel klein en eenvoudig begonnen, maar het is inmiddels uitgegroeid tot een volwaardige warung met tafels, stoelen, etc.
Vooral in de middag wordt het eethuisje drukbezocht door mensen die dol zijn op de nasi met groente en kip. Haar man heeft een eethuisje in de dezelfde straat, waar (vooral 's avonds) de mie goreng populair is.

Met de lening van 35 euro heeft Ibu Rubiah haar onderneming uitgebreid en heeft ze nieuwe pannen, bestek en borden gekocht.
Ze wil eerst haar lening aflossen, voordat ze gaat denken over een eventuele volgende lening om het bedrijf nog verder uit te kunnen breiden. |
Wassen en drogen
Ibu Sumina is 42 jaar en heeft twee kinderen. De oudste is het huis uit, maar de jongste is 9 jaar. Ibu Sumina wast en droogt kleren voor mensen. Daarnaast zingt ze ook in hotels. Van haar lening van 140 euro heeft ze een tweedehands wasmachine, een strijkplank, strijkijzer en wasmiddelen gekocht.
Ze doet dit werk al 7 jaar, maar tot nu toe deed ze alle was met de hand. Dankzij de aanschaf van de wasmachine kan ze meer klanten aan. Nu doet ze per dag de was van 12 mensen, vroeger waren dat er hoogstens 7. En ze zou er nog wel meer bij kunnen hebben.
Ze kan tegenwoordig een klein beetje geld sparen en heeft de hoop dat haar kinderen een beter leven zullen krijgen dan zij en haar man hebben gehad. |
Verhuur Serviesgoed
Ibu Surva, 44 jaar, 2 kinderen, heeft haar lening van 210 euro gebruikt om een verhuurbedrijf op te zetten in serviesgoed. Een dergelijk bedrijf bestond in haar buurt nog niet, dus nu hebben mensen in de Pogung-buurt een adres om borden, kopjes en schotels te huren bij feesten en partijen. |
Roti en snacks
Ibu Monica werkte al langer als verkoopster van roti bakar en gorengan, maar met een lening van 210 euro heeft ze de onderneming over kunnen nemen van een familielid. Nu heeft ze dus haar eigen onderneming. Haar man verkoopt de roti en zij de gorengan.
Ibu Monica en haar man hebben 3 kinderen, waarvan de jongste op de universiteit zit. Dankzij de inkomsten van hun eigen bedrijf en het spaargeld dat ze bij Kopdit Anna hebben, durven ze te hopen op een betere toekomst voor zichzelf en hun kinderen. |
Eethuisje
Het eethuisje van Ibu Sukarini (35) loopt goed. Per dag verkoopt ze ongeveer 40 borden en ze heeft een uitgebreide klantenkring. Het eethuisje is de hele dag open en drukbezocht.
Ze heeft een lening van 175 euro afgesloten bij Kopdit Anna. Met dat geld heeft ze het eethuisje opgeknapt en nieuw kookgerei aangeschaft, zodat ze meer klanten kan trekken. |
Eethuisje
Ibu Surpani is 38 jaar en heeft een eethuisje, waar ze 's middags borden eten verkoopt, met name aan de vele studenten in de buurt. 's Avonds kookt er iemand anders in hetzelfde pand; ze is dus volledig afhankelijk van de inkomsten van de middag. Niet gemakkelijk, aangezien de concurrentie in de buurt groot is. Ze heeft het dan ook moeilijk, maar een lening van 85 euro kan haar helpen om nieuwe kookspullen te kopen en haar voorraad aan te vullen. |
Verkoop van gebakken snacks
Ondanks haar leeftijd van 53 jaar is Ibu Daurip nog een nieuwe onderneming begonnen. Tot voor kort waste ze kleding voor mensen, maar nu verkoopt ze snacks (zoals gebakken etenswaren, fruit en noten) aan eethuisjes in de buurt. Dit bedrijf heeft ze op kunnen zetten omdat ze een lening van 140 euro heeft afgesloten.
Ze is nog maar een paar weken bezig maar verkoopt al zo'n 30 snacks per avond. Ze hoopt dit aantal snel nog verder te kunnen vergroten. |
Eethuisje
Ook Ibu Sarjiati (47) heeft een eethuisje. Ze verkoopt er vooral nasi rames aan de vele studenten in de buurt. In februari 2008 heeft ze een lening gekregen van 50 euro, waarvan ze een nieuwe vitrine heeft gekocht en wat kleine kookspullen.
Samen met haar man is ze afhankelijk van de inkomsten van het eethuisje, zo'n 3,50 euro netto per dag. Haar twee zoons van 26 en 28 gaan naar de universiteit, maar betalen die opleiding grotendeels zelf.
In de toekomst zou Ibu Sarjiati nog wel een lening willen om haar eethuisje verder te moderniseren. |
Eethuisje
Ibu Detv is 26 jaar en verkoopt verschillende soorten gebakken mie en nasi in haar eethuisje. Ze is alleen 's avonds open, omdat ze de plek deelt met een eethuisje dat 's middags open is.
Ze runt het eethuisje samen met haar man en heeft het geld van haar lening (50 euro) besteed aan een nieuwe wok, een gasstel en wat voorraad.
Haar hoop voor de toekomst is dat haar kinderen van 4 en 6 jaar goede scholing krijgen. Ook zou ze graag -zodra ze daar het geld voor heeft- haar eethuisje op een andere plek willen hebben. |
Eethuisje
Het eethuisje van ibu Hastiwi (35) is splinternieuw. Ze heeft het met behulp van een lening van Kopdit Anna kunnen opstarten. Voordat ze haar eethuisje begon was ze huismoeder en zorgde ze voor haar twee kinderen, maar ze is blij dat ze -nu de kinderen wat groter zijn (8 en 12)- haar eigen bedrijf kan beginnen. En het loopt goed. Ze heeft zelfs twee mensen in dienst die haar helpen bij het werk. Een goede start dus! |
Javaanse koekjes
Nur Astuti is 50 jaar en verkoopt koekjes in een klein kraampje langs de straat. Ze doet dit samen met haar jongere zusje, de ene in de ochtend, de ander 's middags.
De kosten van het maken van goede koekjes zijn hoog omdat de ingrediënten duur zijn. Nur Astuti had nooit het geld om een grote voorraad aan te leggen en was daarom elke dag snel door het aantal koekjes heen dat ze maximaal kon maken. Met het geld van haar lening (100 euro) heeft ze veel ingrediënten kunnen kopen. Haar omzet is nu verdubbeld en ze kan nu veel gemakkelijker haar voorraad aanvullen.
Ze krijgt nu zelfs bestellingen voor koekjes en zou best nog verder willen groeien. Maar daarvoor heeft ze een grotere oven nodig en extra pannen. Wellicht dat ze die met een volgende lening kan kopen. |
Eethuisje
Het eethuisje van Ibu Ngadiyah bestaat al een tijdje en heeft een goede naam in de buurt. Haar specialiteit is mie goreng en nasi en ze verkoopt daarnaast een ruim assortiment aan warme en koude dranken.
Vroeger werkte Ibu Ngadiyah als kok in een restaurant, maar het hebben van een eigen zaak bevalt haar veel beter. Haar lening van 70 euro heeft ze besteed aan het vergroten van haar voorraad, zodat ze per dag meer borden eten kan verkopen. Van het overgebleven geld heeft ze potten en pannen gekocht. |
Recycling
Ibu Ruswati is 31 jaar en verkoopt samen met haar man recyclebare materialen (zoals papier, plastic, karton etc.). Vroeger gingen ze zelf de straten af om de materialen te verzamelen, maar een lening bij Kopdit Anna van 140 euro maakt het mogelijk om de spullen in te kopen bij andere verzamelaars. Dit bespaart veel tijd, die ze nu bijvoorbeeld aan haar kinderen kan besteden.
De leefomstandigheid van Ibu Ruswati en haar familie is zeer arm. Dankzij de lening heeft ze in ieder geval een iets gemakkelijker leven en kan ze wat meer verdienen. Hopelijk kan ze in de toekomst nog eens een lening krijgen, waarvan ze dan een brommer of fiets kan kopen, zodat ze haar handel nog verder uit kan breiden. |
Gemberthee
Ibu Endang (48 jaar, drie kinderen) heeft een eethuisje, maar ze verkoopt er voornamelijk warme dranken. Haar specialiteit is gemberthee. Ook voor een bord warm eten kun je in haar kleine eethuisje terecht. Haar man helpt haar. Vroeger had hij ander werk, maar dat kan hij lichamelijk niet meer aan. Ze zijn dus volledig afhankelijk van haar inkomsten. Ze heeft in februari 2008 een lening gekregen van 175 euro, waarmee ze het eethuisje heeft kunnen moderniseren. En dat heeft een positief gevolg gehad op haar inkomsten. |
Eethuisje
Het eethuisje van Ibu Mujiati staat langs een drukke doorgangsweg en ze verkoopt er gerechten zoals nasi met kip en groente. Ze staat al drie jaar op dezelfde plaats. Met haar lening van 140 euro heeft ze nieuwe spullen voor het eethuisje aangeschaft: een nieuwe wok, borden en bakjes.
Ibu Muijati is tevreden over haar eethuisje, maar ze zou er graag nog wel het een en ander aan willen vernieuwen. Zo is het dak nodig aan vervanging toe. Maar voorlopig heeft ze daar nog geen geld voor, want ze wil eerst deze lening afgelost hebben. |
Viskwekerij
Ratna Dewi R. (22 jaar) heeft een lening afgesloten van 175 euro om zich in te kunnen kopen in de vis- en kreeftenkwekerij van een vriendin. Dankzij dit geld (samen met spaargeld) is ze nu mede-eigenaar. Ze heeft dit bedrijf om haar studie rechten aan de universiteit te kunnen bekostigen.
De kreeften worden in zoet water gekweekt (in kinderzwembadjes) en daarna verkocht aan particulieren of aan restaurants. Tot nu toe is het nog geen vetpot, maar ze hoopt het bedrijf stukje bij beetje uit te kunnen breiden. |
Verkoop aan huis
Ibu Tarsinah is 49 jaar en heeft een winkeltje aan huis. Hier verkoopt ze van alles, variërend van waspoeder tot medicijnen en levensmiddelen.
Op dit moment heeft ze geen geld om haar voorraad aan te vullen, met als gevolg dat ze snel klanten kwijtraakt. Dankzij een lening van 175 euro zal we weer inkopen kunnen doen en hoopt ze haar omzet met 20% te vergroten. |
Kiosk
Ibu Rivanti heeft een kleine kiosk aan de rand van Yogyakarta. De kiosk staat al 15 jaar op dezelfde plek en hoewel het altijd goed heeft gelopen, heeft ze amper nog geld om haar voorraad aan te vullen. Hierdoor kan ze nog maar een paar dingen verkopen en moet ze soms zelfs eerder dicht 's avonds.
Met de lening van Kopdit Anna kan ze haar voorraad weer vergroten en kan ze meer klanten bedienen. De extra inkomsten zijn hard nodig, want haar man kan door ziekte niet meer werken. Het gezin (inclusief twee schoolgaande kinderen) is dus volledig van haar inkomsten afhankelijk. |
Eethuisje
Na de bevalling van haar zoontje kon Ibu Sarjati (24) haar werk in de schoenenfabriek niet meer combineren met de zorg voor haar kind. Daarom begon ze twee jaar geleden een eethuisje aan huis. Ze verkoopt er vooral kleine groentegerechten en snacks.
Destijds heeft ze de onderneming opgezet zonder startkapitaal, waardoor ze nooit een volledig assortiment aan heeft kunnen bieden aan haar klanten. Nu ze een lening heeft afgesloten hoopt ze haar inkomsten met 50% te kunnen vergroten. |
Kiosk en benzineverkoop
Ibu Harina Nurul Uswatin (21) heeft een kiosk langs een drukke straat. Een gedeelte van haar inkomsten haalt ze uit de verkoop van benzine, die ze koopt bij een benzinepomp en bij haar kiosk doorverkoopt.
Omdat ze weinig geld heeft moet ze drie keer per dag naar de benzinepomp om voorraad te kopen. Met het geld van haar lening kan ze de hele dagvoorraad in één keer aanschaffen, wat haar veel tijd scheelt.
Zehoopt in de toekomst haar handel verder uit te kunnen breiden en ze wil graag dat haar zoontje van drie later een goede opleiding krijgt. |
Resultaten
Dit project is net van start gegaan, dus zijn er nog geen resultaten bekend.
|